W podróż z pantomimą wprowadza widza scena, w której aktorzy siedzą w ciemni oparci o pudła walizek. Jedyne oświetlenie skierowane jest na zastygłe w bezruchu ciała. Klimat został zachowany w skromnej stylistyce czerni i bieli, która łamią srebrne połyskujące dekoracje na ścianach, niby fragmenty luster. Nieme usta milczą, a jedynym dźwiękiem jest ścieżka muzyczna, po której wędrują wersy Agnieszki Osieckiej. Gra aktorów balansuje na granicy liryzmu i cielesnej prostoty. W geście i mimice ukryta jest tytułowa chwila. Ulotna, ważka, nieobliczalna, nieprzewidywalna, zapamiętana, opętana, zapomniana, wymarzona słodka, cierpka – jak głosi słowo wprowadzające w programie spektaklu. Jak wiele emocji kumuluje chwila, tak wiele twarzy przyjmują aktorzy w tej sztuce. Eksponują smutek, wyrażają wrogość, uwodzicielsko czarują.   Zasadnicza linia melodyczna rysuje pole do refleksji, dlatego oglądając spektakl, warto wtopić się w wykreowany świat i wysłuchiwać najdelikatniejszych brzmień. Szczególny jest tutaj odgłos rozbryzgującej się kropli, który płynnie spaja poszczególne fragmenty spektaklu. Oprócz kontemplacji i zadumy momentami odczuć można psychodeliczny klimat snu, m. in. dzięki piosence Kokaina Katarzyny Nosowskiej czy utworu Na zakręcie Krystyny Jandy.  

Nie brakuje również dynamiki i ekspresji. Udanym zabiegiem był  spacer po płaszczyźnie ściany. To trudne pod względem gimnastycznym ćwiczenie bardzo przykuwa uwagę i według mnie jest jednym z bardziej efektownych figur pantomimicznych w tym spektaklu. Pojedyncze sekwencje są rzadkością. Większość choreografii opiera się na układach, synchronicznych albo wystąpień o wspólnej bazie gestykularnej.   Wprowadzenie w finalnej części sztuki daktylografii jako manifestu miłości było ciekawym zabiegiem. Aktorzy za pomocą alfabetu palcowego migają słowo KOCHAM. Miłość, uczucia to jedne z tematów, które są przedmiotem poezji Agnieszki Osieckiej, dlatego uważam, że to słowo (KOCHAM) powinno było się znaleźć w tym przedstawieniu i istotnie doceniam ten gest.  

W przedstawieniu wystąpili:
Anita Balcerzak, Aleksandra Dytko, Jolanta Solarz, Mateusz Baran, Michał Dudziński, Błażej Michalski, Marcin Misiura, Paweł Parczewski. 

Reżyseria i Choreografia: Bożena Klimczak

Asystent reżysera: Marcin Misiura

Scenografia i kostiumy: Mateusz Stępniak

Opracowanie muzyczne: Bożena Klimczak

Mastering: Jerzy Gałek

tekst: Katarzyna Lebiedzińska
zdjęcia: Filip Lupa